Με τους άντρες της οικογενείας ....

Με τον εγγονό Ωρίωνα, τον πιο όμορφο της οικογενείας

Με τον πατέρα Τάκη, δύναμη

Με τον παππού Νίκο, ξέφρενο παιχνίδι

Γίναμε 10 μηνών !

Με αφορμή το κλείσιμο των 10 μηνών .....

2013

Την χρονιά αυτή θα την χαρακτήριζα "η χρονιά τού Ρόμπι". 

Ήρθε στην ζωή μας τον Μάιο και έγινε το τρίτο μέλος της οικογενείας μας. Ένα αρσενικό κουτάβι Σιχ Τσου οκτακοσίων γραμμαρίων, ζωηρό, παιχνιδιάρικο, αρκετά ανεξάρτητο, έξυπνο, περίεργο, όμορφο και χαριτωμένο. 

Άλλαξε την ζωή μας προς το καλύτερο, κανοντάς την όμορφη και σίγουρα πιό διασκεδαστική. Εγινε αφορμή και αιτία να κάνουμε καινούργιους φίλους και παλιότεροι να έρθουν πιό κοντά. Με τον χαρακτήρα και την φυσική του ομορφιά κατάφερε να κλέψει πολλές καρδιές !

Για μένα ήταν το καλύτερο που συνέβη φέτος. Ανακάλυψα πράγματα για τον εαυτό μου, τον χαρακτήρα μου, τα όρια μου και έγινα φιλόζωος. Τώρα πιά η καλύτερη στιγμή είναι όταν γυρίζω σπίτι και με περιμένει πίσω από την πόρτα χοροπηδώντας από την χαρά του !

Βέβαια ακόμα προσπαθώ σε αρκετά πράγματα να προσαρμοστώ και να αποδεκτώ την δέσμευση που απαιτεί ένας σκύλος. Ομως την όλη διαδικασία την κάνει πιό εύκολη η Στέλλα, με την υπομονή, την κατανοησή και την αγάπη της.

Σε όλες λοιπόν τις στιγμές - καλές και κακές - που μας χάρισε ο Ρόμπι είναι αφιερωμένο το post αυτό.

  

Μετάλλαξη !

Πριν πάρουμε τον Ρόμπι είχα θέσει έναν απαράβατο όρο : ο σκύλος ΟΧΙ στο κρεββάτι μας, να κοιμάται μαζί μας. 

Λοιπόν τον όρο αυτόν τον καταπάτησα !  Μου αρέσει να ξαπλώνω και ο σκύλος να κουλουριάζεται δίπλα μου ....  Μου αρέσει να τον βλέπω και να τον νιώθω να κοιμάται σχεδόν αγκαλιά μου ....  Απίστευτο, έχω εκπλαγεί με τον εαυτό μου !

Η Στέλλα λέει ότι έχω πάθει μετάλλαξη και απορεί μαζί μου ! Έχει μείνει έκπληκτη ! Ευτυχώς που ενοχλείται και κρατάει λίγο τα μπόσικα - τουλάχιστον με τον βραδινό ύπνο. 

Ομολογώ όμως ότι και ο Ρόμπι όταν καταλαβαίνει ότι κοιμόμαστε φεύγει και απλώνεται στο πάτωμα δίπλα μας ή πάει στο κρεββάτι του. Ίσως και γι αυτό δεν έχω πρόβλημα. 

Πάντως είναι εκπληκτικό το πώς από την άρνηση και την επιφυλακτικότητα,  έχω περάσει στην αποδοχή και στο δέσιμο με τον σκυλάκο μας. Μέρα με την μέρα αυτή η φάτσα με κάνει να τον θέλω όλο και περισσότερο ! Πρέπει να το κοιτάξω .....

                                 

  

Ο άγνωστος σχολιαστής !

Πριν από δέκα περίπου μέρες, ένας φίλος σχολίασε το αρχικό post και περιέγραψε γλαφυρά την δικιά του εμπειρία με το τρίχρονο Σιχ Τσου του.

Τον ευχαριστώ πολύ, αν και θα ήθελα να ήξερα το μικρό του όνομα και το όνομα του σκυλάκου. Από τον τρόπο γραψίματος υποθέτω ότι είναι άντρας και ότι ο σκύλος είναι αρσενικός.

Θα μπορούσα να συμφωνήσω με τα περισσότερα ως προς τον χαρακτήρα και την συμπεριφορά του. Όμως επειδή σε εμάς δεν έχει ενηλικιωθεί ακόμη και αλλάζει συνεχώς κρατάω μια επιφύλαξη για το πως θα διαμορφωθεί στο τέλος ο χαρακτήρας του.

Πάντως είναι μια σχετικά εύκολη, αξιαγάπητη και όμορφη ράτσα !

Αραχτός στη πολυθρόνα

Σε εορταστική διάθεση

              

Σκουλήκι ......

Έχω να ασχοληθώ με το blog πάρα πολύ καιρό.

Αφορμή για να ξαναγράψω μου έδωσε η αποψινή αδιαθεσία του Ρόμπι. Έκανε εμετό και έβγαλε .... σκουλήκι - το οποίο μάλιστα ήταν και ζωντανό.

Αποπαρασίτωση είχαμε κάνει τον Νοέμβριο με το MILBEMAX, αλλά φαίνεται ότι δεν λειτούργησε. Τέλος πάντων ο γιατρός μας το ξανάδωσε και είπε να του δίνουμε ένα κάθε μήνα γιο έξι μήνες.

Τα συμπτώματα  ήταν άρνηση τροφής και υποτονικότητα. Ο γιατρός μας είχε πει όταν θα έχει τέτοια συμπτώματα να του δίνουμε λίγο ζαχαρόνερο, πράγμα που κάναμε. Πήρε λίγο τα πάνω του αλλά μετά μας έκανε τον εμετό. Μάλλον το ζαχαρόνερο επιτάχυνε τα πράγματα και ευτυχώς.
Πάντως ακόμα είναι υποτονικός και έχει υπνηλία.

Τώρα αυτό που έχει τρομοκρατήσει την Στέλλα είναι μην κάνει τίποτα στα χαλιά και τρέχα να τα καθαρίσεις .....

Ακολουθεί φωτογραφία του σκουληκιού ....

Είναι πάντως σοκαριστικό έως τρομακτικό !

Ρίτα και Ρόμπι

Η επίσκεψη.

Την Παρασκευή ήρθε επίσκεψη η φίλη μας Πέγκυ με την Ρίτα, ένα θηλυκό Σιχ Τσου εννέα περίπου μηνών. 

Είχαμε μια υπέροχη εμπειρία αρμονικής συνύπαρξης των δύο σκυλιών. Τις προηγούμενες φορές που είχαν συναντηθεί τα κουτάβια ήταν δεμένα και σε εξωτερικό χώρο. Προχθές η συμπεριφορά τους, ελεύθερα στον χώρο, ήταν εκπληκτική. Το παιχνίδι τους ήταν υπέροχο, η αποδοχή ολοκληρωτική, η συμπεριφορά απολαυστική. Δεν μας προβλημάτισαν καθόλου.

Αυτό που περισσότερο μας έκανε εντύπωση ήταν η σχεδόν απόλυτη ταύτιση αντιδράσεων. Οι στάσεις του σώματος, οι κινήσεις, οι εκφράσεις, τα παιχνίδια και τα τσαλίμια με τα αφεντικά, ήταν σαν δίδυμα. Προφανώς οφείλεται ότι είναι ίδιας ράτσας. Δεν το περιμέναμε και μας εξέπληξε το γεγονός ! Ειδικά για μένα ήταν μια αποκάλυψη ότι το διασκέδαζα και δεν μου κακοφάνηκε ότι στο σπίτι υπήρχαν δυο σκυλιά !

Το πιο πειραχτήρι ήταν η Ρίτα ! Πήγαινε τον προκαλούσε και ξεκινούσε το 'κυνήγι'. Αυτή κρυβόταν στα πόδια της Πέγκυς και ο Ρόμπι καθόταν και της ψευτο γάβγιζε ! Μόλις της γύρναγε την πλάτη η μικρή όρμαγε να τον ξαναπειράξει .... Επίσης μοιράστηκαν τα παιχνίδια του Ρόμπι χωρίς γκρίνια και κόντρα.

Το αστείο είναι ότι όταν μπήκαν σπίτι, η 'ξανθούλα' πήγε και την άραξε στο μαξιλάρι του και ο δικός μας πήγε ήρεμα και την έδιωξε, χωρίς και αυτή να επιμείνει. Την άλλη μέρα που τον χάναμε, που τον βρίσκαμε στο μαξιλάρι επάνω ήταν !

Μας χάρισαν πραγματική χαρά και περάσαμε εξαιρετικά καλά ! 

Περιττό να πώ ότι την επόμενη μέρα ο δικός μας ήταν εξουθενομένος από το παιχνίδι !

Υ.Γ. Στους οκτώ μήνες ο μικρός είναι 5,2 κιλά 

Μέσα στις αγκαλιές !

Επειδή χθές έκλεισε τους οκτώ μήνες ζωής, είπα να το γιορτάσω φτιάχνοντας ένα κολάζ από αγκαλιές !

Σχεδόν όλες έχουν ξανααναρτηθεί, απλά μαθαίνω το καινούργιο προγραμματάκι για να κάνω κολάζ !

Φωτογραφίες άνευ σχολίων

Εδώ με την Αργυρώ

Και εδώ με τον ξαδελφό μου τον Βασίλη !

50 !

Από τις 14 Ιουνίου όταν έκανα την 1η ανάρτηση έως σήμερα έχω κάνει 50 αναρτήσεις. 

Στο διάστημα αυτό μετατράπηκα από ένα άτομο που δεν πλησίαζε τα ζώα, σε κάποιον που τώρα πιά τα αγαπάει. Η αλήθεια είναι ότι έχασα την χαρά των πρώτων 2 μηνών που ήταν κουτάβι και πολύ χαριτωμένος, γιατί  ήμουν πολύ συγκρατημένος και διστακτικός μαζί του. Ομως με την βοήθεια της Στέλλας και με την προσωπικοτητά του τώρα πιά τον θεωρώ μέλος της οικογένειας.

Η εμπειρία είναι δυνατή, όμορφη και μέχρι τώρα σίγουρα θετική. Αν και όπως σε κάθε σχέση έχει και αυτή τα προβληματάκια της. Ιδίως μέχρι ο ένας να μάθει τα χούγια του άλλου 

Και για να γιορτάσω το γεγονός κάνω ανάρτηση φωτογραφίας του Ρόμπι με την Βασιλική. Η Βασιλική είναι το πρώτο άτομο που γνώρισε ο σκυλάκος μας σχεδόν από την πρώτη μέρα που ήρθε σπίτι μας !

Αντε και στις 100 αναρτήσεις !